woensdag 25 mei 2011
Een web 2.0 cursus is geen onverdeeld genoegen als je nog zoveel andere dingen wilt doen. En tegelijk is het leuk, omdat het nieuwgierig maakt naar wat ik nog meer onder de knie kan krijgen.
Heb vanavond heel wat afgespeurd om te zien hoe ik een nieuw bericht toe kan voegen. Gelukt! De toegang ontdekte ik via Dashboard. Nooit gedacht dat ik daar blij om zou worden, maar ik was het wel. In dit stadium moet ik dat toch nog wel op eigen kracht kunnen uitvogelen, maar gezien mijn opluchting had ik daar zelf niet echt vertrouwen in..
Inmiddels heb ik begrepen dat mijn blog openbaar is. Lijkt me ook precies de bedoeling van dit medium. Maar de behoefte om dan ook openbaar veel te delen heb ik niet. Dat is ook precies mijn worsteling met het plaatsen van een persoonlijk profiel.
Jawel, Linkedin heb ik al langer gevonden al doe ik er nog niet veel mee. Ja,ja, ik begrijp ook dat je juist daar je CV op zou moeten zetten. Al moet ik af en toe wel grinniken om wat ik daarop lees. Twee maal een communicatietraining bijvoorbeeld. Is dat een goed teken of betekent het dat je het de eerste keer maar niet onder de knie kreeg? En als ik zo naar CV's van anderen kijk zullen anderen ongetwijfeld ook zo naar die van mij kijken. Zelfs een CV voelt voor mij als privé, al heb ik ze regelmatig voor (min of meer) publiek gebruik in moeten leveren. Bij oude sollicitatiebrieven vond ik het al zo lastig om een adequate CV mee te sturen. Maar goed, daar zal ik ook nog wel een modus voor vinden.
En Facebook is al geruime tijd voor mij een welkome poort naar familie en vrienden (en daarmee ook weer hun familie en vrienden....) om een soort dichtbij-huis contact te houden ook al wonen ze niet in de buurt. Hoewel, kort geleden zat ik zelfs met een van de buren te FB'en. Ik hou die groep overigens bewust wat beperkt. Prachtig medium en de tijd zal wel leren hoeveel en hoe intensief het gebruikt blijft worden.
Ik denk dat ik als volgende stap maar eens een andere foto bij mijn profiel ga zetten. Nu staat er een illustratie op van zoonlief. In zo'n klein formaat dat er niks aan is en ik heb geen idee hoe ik dat zou kunnen vergroten.
Er moet ook nog iets met RSS feeds. Volgens mij heb ik die thuis al van een paar krantensites. Maar ik weet niet zeker of dat wel RSS feeds zijn. Zoek ik ook nog wel uit.
Nog even een foto gemaakt met mijn HTC van het computerscherm. Lukt niet om het over te plaatsen naar mijn blog. Dan alvast maar naar Facebook. Voor vanavond, na een drukke werkdag, vind ik het even welletjes.
Heb vanavond heel wat afgespeurd om te zien hoe ik een nieuw bericht toe kan voegen. Gelukt! De toegang ontdekte ik via Dashboard. Nooit gedacht dat ik daar blij om zou worden, maar ik was het wel. In dit stadium moet ik dat toch nog wel op eigen kracht kunnen uitvogelen, maar gezien mijn opluchting had ik daar zelf niet echt vertrouwen in..
Inmiddels heb ik begrepen dat mijn blog openbaar is. Lijkt me ook precies de bedoeling van dit medium. Maar de behoefte om dan ook openbaar veel te delen heb ik niet. Dat is ook precies mijn worsteling met het plaatsen van een persoonlijk profiel.
Jawel, Linkedin heb ik al langer gevonden al doe ik er nog niet veel mee. Ja,ja, ik begrijp ook dat je juist daar je CV op zou moeten zetten. Al moet ik af en toe wel grinniken om wat ik daarop lees. Twee maal een communicatietraining bijvoorbeeld. Is dat een goed teken of betekent het dat je het de eerste keer maar niet onder de knie kreeg? En als ik zo naar CV's van anderen kijk zullen anderen ongetwijfeld ook zo naar die van mij kijken. Zelfs een CV voelt voor mij als privé, al heb ik ze regelmatig voor (min of meer) publiek gebruik in moeten leveren. Bij oude sollicitatiebrieven vond ik het al zo lastig om een adequate CV mee te sturen. Maar goed, daar zal ik ook nog wel een modus voor vinden.
En Facebook is al geruime tijd voor mij een welkome poort naar familie en vrienden (en daarmee ook weer hun familie en vrienden....) om een soort dichtbij-huis contact te houden ook al wonen ze niet in de buurt. Hoewel, kort geleden zat ik zelfs met een van de buren te FB'en. Ik hou die groep overigens bewust wat beperkt. Prachtig medium en de tijd zal wel leren hoeveel en hoe intensief het gebruikt blijft worden.
Ik denk dat ik als volgende stap maar eens een andere foto bij mijn profiel ga zetten. Nu staat er een illustratie op van zoonlief. In zo'n klein formaat dat er niks aan is en ik heb geen idee hoe ik dat zou kunnen vergroten.
Er moet ook nog iets met RSS feeds. Volgens mij heb ik die thuis al van een paar krantensites. Maar ik weet niet zeker of dat wel RSS feeds zijn. Zoek ik ook nog wel uit.
Nog even een foto gemaakt met mijn HTC van het computerscherm. Lukt niet om het over te plaatsen naar mijn blog. Dan alvast maar naar Facebook. Voor vanavond, na een drukke werkdag, vind ik het even welletjes.
Over het plaatsen van foto's gaan we het vandaag vast nog wel hebben. Verder vind ik het leuk om je overwegingen en twijfels te lezen. Iedereen worstelt er op zijn eigen manier mee. Ben nu een leuk boek aan lezen van Stine Jensen over de dunne scheidslijn tussen privé en openbaar en wat nu eigenlijk vrienden zijn, wat vriendschap is etc. Kortom een filosofische overdenking over sociale media in de huidige tijd.
BeantwoordenVerwijderenRSS kijken we nog wel naar, laat maar even zien, hoe en wat je gedaan hebt.